نگاه کلی
بخشی از اشعه فرابنفش که به سطح زمین می رسد، شامل دو طول موج مختلفUVA وUVB است. هر چه طول موج یک اشعه بلندتر باشد، شدت نفوذ آن بیش تر بوده ولی انرژی آن کمتر است؛ و در مقابل، اشعه با طول موج کوتاه تر، انرژی بیش تر و شدت نفوذ کمتر دارد .اشعهUVB طول موج کوتاه تری نسبت بهUVA دارد؛ پس سطح پوست را با انرژی بالای خود می سوزاند ولی نفوذ زیادی به لایه های زیرین نمی کند. به همین خاطر ،UVB عامل اصلی آفتاب سوختگی شناخته می شود. UVAطول موج بلندتری داشته، باعث سوختگی واضح در سطح پوست نمی شود؛ ولی به لایه های عمقی تر پوست نفوذ کرده و عامل اصلی پیری پوست به شمار می رود. این اشعه باعث آسیب به الیاف کلاژن در لایه درم و تولید الاستین غیرطبیعی می شود. از آسیب ها و عوارض پوستی ناشی از تابش های فرابنفش نور خورشید می توان به بیماری های حساس به نور آفتاب، قرمزی و التهاب، ایجاد لکه های پوستی، ضخیم شدن لایه شاخی پوست و عوارض مزمن نظیر پیری پوست ناشی از آفتاب و ایجاد انواع سرطان های پوستی اشاره کرد. با توجه به اثرات مخرب ذکر شده ناشی از تابش نور خورشید بر پوست استفاده از فرآورده های ضد آفتاب دارای قدرت حفاظتی بالا برای محافظت از پوست در برابر تابش های فرابنفش ضروری به نظر میرسد. SPF یا فاکتور محافظتی آفتاب بیانگر میزان محافظت از پوست در برابر اشعه فرابنفش به ویژه UVB است و با افزایش مقادیر عددی این فاکتور میزان اثر محافظتی آن نیز بیشتر می شود. توجه داشته باشید هیچ ضدآفتابی نمی تواند صد درصد اشعه UVB را مسدود کند و ضدآفتاب های با SPF بسیار بالا هم محافظتی خیلی بیشتر از یک ضدآفتاب با SPF05فراهم نمی آورند. یک ضدآفتاب با SPF05 حدود 89درصد و ضدآفتاب با SPF055حدود 88 درصد از اشعه UVB را بلاک می کنند. ملاحظه می کنید تفاوت محافظت UVB در یک ضدآفتاب با SPF055 با ضدآفتاب SPF05 تنها 0درصد است. یکی دیگر از دستور العمل های بین المللی جهت تعیین میزان حفاظت فراورده های ضد آفتاب در برابر اشعه UVA ، استفاده از روش PA می باشد که مقادیر عددی آن با علامت مثبت )+( ارزیابی میشود به گونه ای که محصول دارای 3 علامت مثبت (PA+++) دارای بیشترین اثر محافظتی می باشد. فیلتر های شیمیایی ضد آفتاب سینودرم با جذب نور ،مانع از بروز اثرات سوء پرتوهای فرابنفش می گردد.